Ο Donald Trump δεν αρκείται πλέον στο να δηλώνει ότι έκανε την Αμερική «μεγάλη ξανά» - τώρα αυτοτοποθετείται στην κορυφή ολόκληρης της αμερικανικής προεδρικής ιστορίας, δίπλα στους ιδρυτές του έθνους, ενώ στέλνει τους πολιτικούς του αντιπάλους στον… πάτο της λίστας. Από τον Ουάσινγκτον και τον Λίνκολν μέχρι τον Ομπάμα και τον Μπάιντεν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ έστησε το δικό του «σπουδαιόμετρο» και φρόντισε να έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ο Donald Trump αποφάσισε να ανεβάσει ακόμη περισσότερο τον πήχη της αυτοπεποίθησής του. Σε μια σειρά αναρτήσεων και αναδημοσιεύσεων στο Truth Social, ο Αμερικανός πρόεδρος παρουσιάζει τη δική του εκδοχή για το ποιοι ήταν οι μεγαλύτεροι -και ποιοι οι χειρότεροι- πρόεδροι στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Και φυσικά, στην κορυφή βρίσκεται ο ίδιος.
Όχι απλώς ανάμεσα στους κορυφαίους. Στην κορυφή.
Στην κορυφή ο Donald Trump - «Πολύ καλοί» οι ιστορικοί πρόεδροι
Στο πρώτο γράφημα που αναδημοσίευσε, ο Donald Trump εμφανίζεται ως ο απόλυτος GOAT, δηλαδή ο «Greatest Of All Time» - ο καλύτερος όλων των εποχών.
Στην αμέσως επόμενη κατηγορία, αυτή των «πολύ καλών», τοποθετούνται ορισμένες από τις πλέον εμβληματικές μορφές της αμερικανικής ιστορίας: ο Αβραάμ Λίνκολν, ο Τζορτζ Ουάσινγκτον, ο Φράνκλιν Ντελάνο Ρούσβελτ, ο Γούντροου Ουίλσον, ο Τόμας Τζέφερσον και ο Άντριου Τζάκσον.
Η επιλογή έχει ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς ο Ουάσινγκτον και ο Τζέφερσον θεωρούνται δύο από τους σημαντικότερους «Πατέρες του Έθνους».
Ωστόσο, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη κατάταξη, ούτε αυτοί δεν φτάνουν τον Donald Trump.
Από τον «GOAT» στους… αποτυχημένους
Ακόμη πιο αιχμηρή είναι η κατώτατη κατηγορία του γραφήματος.
Εκεί βρίσκονται ο Τζο Μπάιντεν και ο Μπαράκ Ομπάμα - δύο πρόεδροι που ο Donald Trump έχει επανειλημμένα χρησιμοποιήσει ως βασικούς πολιτικούς αντιπάλους του.
Μαζί τους εμφανίζονται ο Οδυσσέας Γκραντ, ο Ουόρεν Χάρντινγκ και ο Τζίμι Κάρτερ.
Ο Μπιλ Κλίντον, αντίθετα, αποφεύγει τα… χειρότερα και τοποθετείται στην κατηγορία των «μέτριων».
Και σαν να μην έφτανε αυτό… νέα λίστα με τους «πέντε που έχτισαν την Αμερική»
Η υπόθεση όμως δεν σταμάτησε στο πρώτο γράφημα.
Λίγες ώρες αργότερα, ο Donald Trump επανήλθε με νέα αναδημοσίευση, παρουσιάζοντας μια ακόμη πιο ξεκάθαρη κατάταξη: τους πέντε προέδρους που «έχτισαν» την Αμερική και τους πέντε που την «κατέστρεψαν».
Και εδώ, για ακόμη μία φορά, ο ίδιος δεν έλειπε από την πρώτη πεντάδα.
Στους «πέντε που έχτισαν την Αμερική» εμφανίζονται:
- Τζορτζ Ουάσινγκτον
- Αβραάμ Λίνκολν
- Τόμας Τζέφερσον
- Ρόναλντ Ρίγκαν
- Donald Trump
Η τοποθέτηση του Donald Trump δίπλα σε τέσσερις από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της αμερικανικής πολιτικής ιστορίας δείχνει ξεκάθαρα το μέγεθος της ιστορικής εικόνας που επιδιώκει να καλλιεργήσει για τον εαυτό του.
Ποιοι είναι οι «καταστροφείς» σύμφωνα με τη λίστα
Στον αντίποδα βρίσκονται πέντε πρόεδροι που παρουσιάζονται ως εκείνοι που «κατέστρεψαν» την Αμερική.
Πρόκειται για τους:
- Τζέιμς Μπιουκάναν
- Γούντροου Ουίλσον
- Τζίμι Κάρτερ
- Μπαράκ Ομπάμα
- Τζο Μπάιντεν
Η παρουσία των Ομπάμα και Μπάιντεν σε αυτή την κατηγορία μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί, καθώς αποτελούν δύο από τους βασικούς πολιτικούς στόχους της ρητορικής του Donald Trump.
Μια αυτοεικόνα χωρίς… ταβάνι
Οι αναρτήσεις αυτές αποτελούν ακόμη ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο ο Donald Trump επιχειρεί να παρουσιάσει την πολιτική του διαδρομή ως ιστορικής σημασίας.
Από τις προεκλογικές του υποσχέσεις μέχρι τις συνεχείς αναφορές στην «κληρονομιά» της προεδρίας του, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν κρύβει ότι θέλει να τοποθετήσει τον εαυτό του ανάμεσα στις σημαντικότερες προσωπικότητες που πέρασαν ποτέ από τον Λευκό Οίκο.
Αυτή τη φορά, όμως, η αυτοαξιολόγηση πήγε ένα βήμα παραπέρα.
Ο Donald Trump δεν δήλωσε απλώς ότι ήταν ένας καλός πρόεδρος. Το γράφημα που αναδημοσίευσε τον τοποθετεί στην κορυφή της λίστας, ενώ η δεύτερη ανάρτηση τον βάζει στην ίδια πεντάδα με τον Ουάσινγκτον, τον Λίνκολν, τον Τζέφερσον και τον Ρίγκαν.
Με άλλα λόγια, στο προσωπικό «σπουδαιόμετρο» του Donald Trump, η ιστορία της αμερικανικής προεδρίας χωρίζεται πλέον σε δύο κατηγορίες: πριν και… μετά τον ίδιο.
Ο Trump στην κορυφή και το Ορμούζ στο επίκεντρο - Η μάχη για το στρατηγικό πέρασμα
Το Στενό του Ορμούζ αποτέλεσε από την έναρξη του πολέμου ένα από τα ισχυρότερα χαρτιά του Ιράν. Η Τεχεράνη απείλησε με αποκλεισμό, επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια και ναρκοθέτηση της διεθνούς ναυτιλιακής οδού, προκαλώντας σοβαρές αναταράξεις στις αγορές ενέργειας.
Η τιμή του Brent έφτασε έως και τα 126 δολάρια το βαρέλι, ενώ η διεθνής ναυσιπλοΐα περιορίστηκε δραστικά.
Πλέον, όμως, η Ουάσιγκτον υποστηρίζει ότι η εικόνα έχει αλλάξει.
Update from CENTCOM Commander: pic.twitter.com/osPbltjJ1C
— U.S. Central Command (@CENTCOM) August 28, 2026
Οι ΗΠΑ λένε ότι «άνοιξαν» το Ορμούζ
Αμερικανικές δυνάμεις, με τη συμμετοχή συμμάχων από τον Κόλπο, συνοδεύουν εμπορικά πλοία, παρέχουν αεροπορική κάλυψη και συμμετέχουν σε επιχειρήσεις εκκαθάρισης ναρκών.
Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, περισσότερα από 200 ύποπτα αντικείμενα απομακρύνθηκαν από την κύρια ναυτιλιακή οδό, ενώ η κίνηση δεξαμενόπλοιων στον νότιο δίαυλο έχει αυξηθεί σημαντικά.
Η Ουάσιγκτον εκτιμά ότι το Ιράν έχει χάσει μεγάλο μέρος της δυνατότητάς του να ελέγχει το Στενό και επιδιώκει να επαναφέρει τις πετρελαϊκές ροές στο 60%-70% των προπολεμικών επιπέδων.
Το Ιράν ψάχνει ξανά δρόμο προς τη διαπραγμάτευση;
Την ίδια ώρα, αυξάνονται οι ενδείξεις ότι η Τεχεράνη εξετάζει ξανά το ενδεχόμενο διαπραγματεύσεων.
Διαμεσολαβητικές προσπάθειες από το Πακιστάν, το Ομάν και το Κατάρ βρίσκονται σε εξέλιξη, με το Ορμούζ να βρίσκεται στο επίκεντρο.
Ο Trump, ωστόσο, εμφανίζεται απρόθυμος να κάνει ο ίδιος το πρώτο βήμα, υποστηρίζοντας ότι το Ιράν είναι εκείνο που επιδιώκει συμφωνία.
Από την αυτοαποθέωση στην επίδειξη ισχύος
Η εικόνα που επιχειρεί να εκπέμψει ο Trump είναι αυτή ενός προέδρου που θεωρεί ότι βρίσκεται στην κορυφή – πολιτικά και στρατηγικά.
Από τη μία, αυτοτοποθετείται ως ο κορυφαίος πρόεδρος όλων των εποχών. Από την άλλη, εμφανίζεται να έχει αλλάξει τους συσχετισμούς στο Ορμούζ και να χρησιμοποιεί τον έλεγχο των θαλάσσιων οδών ως μοχλό πίεσης προς την Τεχεράνη.
Το ερώτημα πλέον είναι αν το Ορμούζ θα παραμείνει ανοιχτό και αν η πίεση αυτή θα οδηγήσει τελικά το Ιράν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
www.worldenergynews.gr
